Prawo do życia od poczęcia jest podstawowym prawem człowieka, a nie wyłącznie kwestią światopoglądową – powiedział abp Wojciech Polak w rozmowie przeprowadzonej na antenie archidiecezjalnego Radia eM. Podkreślił, że na prawie do życia opierają się wszystkie pozostałe prawa człowieka.
Mówiąc o osobach, które dokonały aborcji, abp Polak wskazał na potrzebę połączenia prawdy o złu aborcji z miłosierdziem i towarzyszeniem. – Kościół nie może zostawiać tych osób samych – zaznaczył, wskazując na potrzebę pomocy w przeżyciu traumy i drodze do uzdrowienia.
Prymas zwrócił również uwagę na prawo do naturalnej śmierci. Jak podkreślił, wobec starzenia się społeczeństwa coraz ważniejsze staje się towarzyszenie osobom starszym i cierpiącym. – Naszym obowiązkiem jest bycie, towarzyszenie i zainteresowanie się osobą starszą czy cierpiącą – powiedział na antenie Radia eM.
Odnosząc się do relacji polsko-ukraińskich, abp Polak opowiedział się za otwartym dialogiem historycznym, opartym na prawdzie i odpowiedzialności za przeszłość, ale prowadzącym również do pojednania
Ważnym tematem rozmowy były także powołania kapłańskie. Prymas Polski stwierdził, że kryzys nie dotyczy Boga, lecz ludzkiej odpowiedzi na powołanie. – To my jesteśmy w kryzysie – powiedział. Wskazał jednocześnie na konieczność tworzenia młodym ludziom przestrzeni do spotkania, rozmowy i rozeznawania drogi życia.
Abp Polak stanowczo podkreślił, że Kościół musi zachować odwagę w procesie przyjmowania kandydatów do kapłaństwa. Jeśli ktoś nie nadaje się do kapłaństwa, trzeba umieć mu to powiedzieć – nawet wtedy, gdy jest tylko jeden kandydat. – Takiej rzeczywistości być nie może, żebyśmy przymknęli oko – zaznaczył.
Rozmowa dotyczyła także trwającego w Katowicach ogólnopolskiego zjazdu ojców duchownych. Prymas wskazał, że ich podstawowym zadaniem jest towarzyszenie kandydatom do kapłaństwa, słuchanie i pomoc w rozeznawaniu powołania, przy zachowaniu pełnej dyskrecji.
Na zakończenie abp Polak odniósł się do lekcji religii w szkole. Jego zdaniem obecne rozwiązania prowadzą do marginalizowania religii, m.in. przez umieszczanie jej na początku lub końcu zajęć i niewliczanie oceny do średniej. Opowiedział się za możliwością wyboru między religią a etyką, podkreślając, że taki model lepiej służy wychowaniu moralnemu młodych ludzi.
